Ik keek een Chiikawa-filmpje op werk. Mijn bluetooth koptelefoon had zich blijkbaar niet verbonden met mijn laptop. Dus het filmpje klonk over de speakers van de monitor en ik zette hem snel uit. Daarop vroeg een collega: “Wat is dat nu?” Waarop ik antwoordde: “Oh, niks. Is werkgerelateerd.” Even later dacht ik eindelijk de koptelefoon verbonden te hebben. Maar niet dus. Dus weer een cartoongeluid over de speakers. En de collega: “Ja, nu wil ik wel weten wat het is.” Dus toen liet ik het filmpje zien. Waarbij ik eerst maar moest verduidelijken: “Het is werkgerelateerd in zin van dat ik het filmpje in de werkchat wilde delen.”
Mijn collega vroeg waarom ik zat te draaien op mijn stoel. Ik antwoordde: omdat ik aan het nadenken ben. Om aan te vullen, toen hij daarop doorvroeg: zodat ik niet vast kom te zitten in bepaalde gedachten. Zodat die als het ware verdwijnen in een draaikolkje, het afvoerputje in.
Reacties