Ik was aan het koken en ging op mijn computer om een Duolingo les te doen.
Toen rook ik aan mijn vingers, om vast te stellen of ze niet te heet waren van het snijden van de rode peper.
Ze roken naar citroen.
Ik nadenken over welk ingrediënt dat was, dat naar citroen rook.
Toen bedacht ik me: dat is mijn baardolie!
Ik heb de verleiding weerstaan de baardolie door het eten te doen.
(week 5 van de semi-lockdown)
 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Zionisten gaan niet naar de hemel

Afbeelding
De NOS kop klopt niet, want de herdenking werd niet onderbroken door het stille protest, maar de politie en de Zionistische burgers (impromptu knokploeg) die tegen dat protest optraden. Het is een schande dat een vertegenwoordiger van een regime dat genocide pleegt, bij een herdenking van een andere genocide -de holocaust- mocht spreken. De schuld hiervoor leg ik het bij de gevestigde politiek én de gemiddelde Nederlander. Sóms wordt er schande gesproken, als er net iets teveel kinderen tegelijkertijd worden vermoord door 'Israel', maar het Zionisme wordt niet écht een strobreed in de weg gelegd. Nederland blijft financiering en bewapening van 'Israel' faciliteren. Nederland blijft propaganderen dat 'Israel' nog steeds deels slachtoffer is, terwijl we járen, nee: decennia, in de genocide zitten.  Een genocide komt van één kant en wordt niet veroorzaakt door het verzet daartegen.  Hier was het CU-burgemeester Carola Schouten die haar handen in onschuld wast. Ik g...
Meer lezen

Game of Thrones in de lokale politiek

Voor mijn bemoeienissen met de Haagsche politiek en GroenLinks, probeer ik mij zoveel mogelijk te laten inspireren door de tv- (en boeken-) serie Game of Thrones. Ik volg nu een cursus lokale politiek. Eén van de mede-cursisten zei mij dat ze vond dat een gemeenteraadslid maar weinig in de pap te brokkelen heeft, vergeleken met bijvoorbeeld een ambtenaar. Ik antwoordde dat ik dat niet erg vind: het is immers allemaal maar toneelspel. Verder probeer ik te werken aan mijn Varys-status. Zo onthulde ik raadslid Inge, zomaar tussen neus en lippen door, dat ik wist dat de fractie over mij geroddeld had tijdens het vorige fractieoverleg: één van mijn 'little birds' had mij dat ingefluisterd. Inge was er even sprakeloos van (toegegeven: eigenlijk omdat ze zo snel niet wist waar ik het over had).
Meer lezen