blog

Aanleiding voor het schrijven van mijn brief was een erg sentimenteel stuk over vuurwerkslachtoffers. De oogarts die erin aan het woord was, kwam met meerdere vergelijkingen met oorlogsgebieden op de proppen. En aan mijn gemaakte punt werd dus voorbij gegaan. Overigens was dit mijn ingezonden tekst: "In de discussie over de slachtoffers die vuurwerk oplevert wil ik toch opmerken dat bijna alle, of alle, slachtoffers veroorzaakt worden door onverantwoord gebruik van vuurwerk. Niet het vuurwerk maar de mens is dus de slechterik."

Interview met Aleksander Borger over zijn afstudeerscriptie ‘Opnieuw beginnen: De invloed van faillissement op hernieuwd ondernemerschap’ voor zijn studie Bedrijfskunde Sommige ondernemers kiezen na faillissement voor het maken van een herstart. Voor zijn afstudeerscriptie heeft Aleksander Borger acht ondernemers geïnterviewd over de invloed van faillissement op hun hernieuwde ondernemerschap. Hij heeft gekeken naar de ondernemers zelf alsmede hun omgeving:   banken, klanten, leveranciers en familie. Naast de zakelijke gevolgen voor een ondernemer heeft hij gekeken naar de persoonlijke gevolgen, of een ondernemer bijvoorbeeld veel vrienden is kwijtgeraakt en of hij persoonlijke groei heeft doorgemaakt. Zijn conclusie: herstartende ondernemers zijn betere ondernemers geworden, maar moeten werken vanuit een moeilijkere omgeving.   Is het niet zo dat je financieel helemaal niets meer kunt na een faillissement? "Dat is alleen als je zogenaamd in privé failliet gaat en niet alle...

Walking to work today I had my earplugs in, listening to an AFX track I hadn't heard in a long time. The sun was beating down on me so I stared down focusing on the ground and the music. Walking and walking, the nice heat, the focus and the music got me into a blissful bubble I seemed to be floating in. As I walked under a tree something lightly touched my hair. When I looked up I saw it was a wasp. It had popped my bubble but also made me realize I had been in one.

I can. I tried really hard. And now I can. It's just a fourth dimension , nothing special, I already had three. It's just a dimension like the other three. No ghosts or visual time or any of that stuff. The world as I knew it looks more flat now though.

One gets to be familiar with places. When I get back from traveling I notice how well I know Holland: I can only but imagine how weird our trams, roads and traffic lights must look to foreigners; as weird as those look to me when I'm abroad. One should keep track of how long it takes before one gets familiar with the place they're moving to. Places are like picture books from our youth. One attaches experiences and emotions to those (they are their carriers). I've lived at places in which I'd blown so much time and that had become such a mess that I'd better move to get myself back into action again. Because it's hard to change places, I feel. When I'd then packed the boxes the place had changed. Maybe one can move in one place, or travel.

(I don't have a container for my knäckebröd .) I used to take the knäckebröd that was on top in the package. That one then always had gone a bit soft. But I always knew that there'd be a crisp one waiting for me right after. Nowadays I lift the top one and take the crisp one underneath. The lesson taught is that one shouldn't needlessly have to suffer for a little treat that may result from it. One is is allowed to enjoy a bit right now. (Nowadays the last knäckebröd in the package always is disgusting though.)

After my studies I couldn't go on believing in God . Maybe to believe in something else I picked up yoga. I was startled to find out yogi believe in the divine as well. They believe in a more general version of God though: the divinity that's inside of you and that you're supposed to find. This God more sober people can believe in as well. You can start by not (just) letting God love you unconditionally, like the Christian God does, but by letting yourself love you, no matter what mistakes you may make.