blog

Ik heb een interim-baas. Vanmiddag hadden we ons wekelijks overleg. Tijdens het overleg kwam de teamleider van de afdeling F (Financiën) binnenstormen: ze moest naar huis en nog even bij de kluis om daar uit te halen... het kerstpresentje voor interim-baas! Het was hetzelfde kerstpresentje als wij allemaal hadden gekregen: een flink bedrag aan waardebonnen. Toen de teamleider weg was, zei de interim-baas tegen mij dat hij vond dat hij het presentje niet verdiende. Want: mijn collegae en ik hadden het presentje tijdens het kerstdiner ontvangen. Interim-baas had daar niet bij kunnen zijn en verdiende daarom het presentje niet, vond hij. Verder wildeinterim-baas weten wie hij nu moest bedanken. Dat laatste wist ik niet. Over het eerste zei ik dat hij het presentje vast verdiende, omdat anderszins niet zo christelijk zou zijn (en we werken bij een christelijke organisatie) en ook vast hoe het eraan toegaat in niet-bedrijfsleven organisaties (en we werken, om precies te zijn, voor St...

(English below) Mijn sinds altijd waarschijnlijk favoriete tante (ouder dan 80) heeft de ziekte die begint met een 'k'. Het is agressief en gaat snel. Gisteravond belde ze mij en zei: "Hallo Martijn, we hebben zondag om 16 uur [rond borreltijd] afgesproken, maar ik wil het nu toch naar eerder verzetten, schikt jou dat? Toen je eerder belde om af te spreken was ik even vergeten dat ik ziek ben." En dat bracht ze dan op zo'n lichte toon dat we allebei er om moesten lachen  heart emoticon English: My since forever probably favorite aunt (over 80 years old) has the big c disease. It's aggressive and moves fast. Yesterday evening she called and said: "Hi Martijn, we made an appointment on Sunday for 4 PM [traditional Dutch drinking hour], can we reschedule, to around noon? See, when you called earlier I'd forgotten I'm ill." She delivered this so lightly we both had to laugh  heart emoticon

In which I talk, like a real Patrick Bateman, about a favorite 80s synth track, today: A-ha - Stay on These Roads So that one hunky guy totally makes the wrong moves on the keyboard. He hammers chords, where we hear a baseline: single notes. I wonder whether it's smart dig at A-ha's criticasters that say they're no more than a hunky boyband. Because they're not. Or they totally are, just not *merely* that. A-ha took a huge risk moving from Norway to the UK to pursue their music career (I read that one time but I can't seem to verify it now on wiki). They founded themselves and weren't formed by a producer looking to make money. They wrote their own music. That's the history. But you can just hear it in this in this track. It sounds fully grown-up. I actually don't know what the lyrics are about, but it's obviously not about, for instance, puppy love. Just the the title carries gravitas: "Stay on These Roads". So what else shou...

My whole life has been a lie. I just found out my favorite loop in dance, the one that started my love for the genre, is heavily inspired by another track. Compare  KLF- What Time Is Love  ( pure trance version ) with  Anne Clark - Our Darkness . Of course KLF (Kopyright Liberation Front) will say the only lie is copyright.

Tijd is lineair, schrijven is lineair: in hoeverre kunnen teksten lineair zijn? Een tekst bouw je, tijdens het schrijven,  lineair of hiërarchisch op (zeg ik nu, hier is vast echte studie naar verricht). Het volgende viel me eens op: na een tekst lineair geschreven te hebben, probeerde ik hem meer hiërarchisch te ordenen, daar werd hij echter toch niet veel leesbaarder van, integendeel. Blijkbaar denk je behoorlijk lineair, en toch niet zo hiërarchisch, concludeerde ik daaruit.

Mijn beste Facebookposts bewaar ik ook op deze blog. De volgende post is echt héél goed, maar dien je óp Facebook te lezen:  https://www.facebook.com/martijn.schackmann/posts/1060629290633959 .

It took me a while to really to get into BoJack Horseman​, but now I pretty much love it dearly. For me, it started out as just an tongue in cheek look at Hollywood, but somewhere it gets quite deep. Actually I can pinpoint that moment, for me: my now possibly favorite tripping scene ever, which looked as cool as but dealt with a broader range of emotions than such favorites as the Beavis and Butthead movie and Fear and Loathing. Here 's a cool Reddit AMA (from before the second season) by the creators. Here 's a question about the tripping scene (spoiler): The opening credits resonates with me and, for me, captures the feel of the series. The ending credits sums up the tongue in cheek look at Hollywood idea pretty well. BoJack's an Netflix show (I'm not sponsored for this update).