maandag 11 augustus 2014

Als GroenLinks afstand nemen van de gekste dingen?

Na de Gaza-demonstratie van zondag 27 juli Twitterde Chris Aalberts: "Arno Bonte distantieert zich NIET van de uitspraak: "Israeliers zijn de moderne Hitlers". #groenlinks". Rapper Appa had in een fel betoog betoog expansionistische zionisten moderne Hitlers genoemd. Bonte, van GroenLinks Rotterdam, reageerde slechts door de boodschap van de demonstratie te herhalen en te zeggen dat Aalberts zich eenzijdig focuste. Daarnaast gaf hij aan dat wat GroenLinks vond in zijn speech te horen was en benadrukte hij de positieve kant van de demonstratie. Een dag later nam hij toch afstand van de Hitlervergelijking.

Ik denk dat hij dat toch eerder had moeten doen.

Een week eerder pakte Inge Vianen het, wat mij betreft, goed aan met de Tweet "Gedemonstreerd uit solidariteit met de Palestijnen. Hakenkruizen kunnen uiteraard niet en goed dat organisatie opdroeg die te verwijderen." Vianen schreef die Tweet nadat GroenLinks Den Haag op de site van Omroep West terecht was gekomen, in het bericht "Groep de Mos: wat deed GroenLinks bij anti-Israƫl demonstratie?" De Tweet van Vianen vond ik inhoudelijk goed, omdat eerst wordt uitgelegd waarom GroenLinks bij de demonstratie was, om vervolgens op de negatieve publiciteit in te gaan. Op de site werd daarbij alles later nader toegelicht.

Ik snap heel goed waarom Bonte in eerste instantie geen afstand nam. Immers: moet je afstand nemen van de gekste dingen? Moet je niet voorkomen mee te gaan in de negatieve dialoog van de ander? Alle argumenten die Halsema hier aandraagt.

Het is niet altijd makkelijk in te schatten welke kritiek de moeite waard is om op in te gaan en wat bijvoorbeeld continue ruis is van islambashers. Maar nu snapte ook een mij bekende GroenLinkser het zwijgen niet. Aalberts leek het daarbij niet slecht te bedoelen, aangezien hij later een artikel schreef met tips voor effectievere Gaza-demonstraties.

Uiteindelijk moet elke GroenLinkser voor zichzelf beslissen of hij beter niks kan zeggen, of dat hij moet reageren of dat hij wil kiezen voor een aanval naar voren.