dinsdag 26 december 2017

Killing in the name

So it's great how these songs from my youth now come up for me again and I can appreciate them even more.
I've posted Sepultura's Refuse/Resist before, which is about the people taking the streets in protest.
Now I'm posting Rage Against The Machine - Killing In the Name.
The lyrics are so great. I used to think it is hyperbole to say: "so all those that work forces, are the same that burn crosses," but now Naomi Klein is explaining to me, in her book No is not enough, how racism is one of the tools the ones in power use to set up people against each other so they're too busy to revolt against the people pulling the strings. Another, more recent, example is how wages are kept to a minimum, so people are too busy trying to keep their head above water.
All the answer needed to all this is just a resounding: "Fuck you, I won't do what you tell me!"


vrijdag 8 december 2017

Terugblikken op twee weken Zwarte Piet discussies op mijn Facebook.

Soms vraag je je af of niemand je begrijpt. Als je bijvoorbeeld keer op keer zegt 'ik denk niet dat je per se racistisch hoeft te zijn, om wel een racistisch systeem, in dit geval Zwarte Piet, in stand te helpen houden', en als je dan keer op keer dat verkeerde antwoord krijgt: 'ik weet niet wat je daarmee bedoelt en ik vind dat je niet iedereen racistisch moet noemen die het niet met je eens is'.
Maar sommigen begrijpen je wel.
Helaas vooral degenen die al helemaal aan jou kant staan.
Helaas omdat je ook vooral die anderen wilt bereiken.
Maar ik vond het toch fijn toen Lennart op gegeven moment precies wist uit te leggen wat mijn stanpunt was en dat hij mij kende als iemand die toch echt tot nuance in staat was, ondanks dat ik me nu misschien confronterend opstelde
Maar één stukje toelichting dat Lennart gaf, wil ik toch nog nader op ingaan. Hij zei iets als: 'Martijn is in levensgevaar gebracht op de snelweg, dat heeft misschien bepaalde emotionele impact gehad'.
Het klinkt nogal dramatisch, maar ik vond de Facebookdiscussies emotioneel veel zwaarder.
Ik moet dan maar eerst toelichten dat ik in de derde bus zat, op de snelweg.
Ook die bus heeft wel hard geremd. Maar in onze bus heeft niemand de voorruit met zijn hoofd gebroken. Daardoor heb ik minder directe emotionele impact ervaren.
Neemt niet weg dat het heel ernstig is wat er die dag is gebeurd. Ik heb die dag trouwens ook in alle bussen gezeten en dus ook de geducttapete voorruit gezien van een van die bussen.
Maar mijn punt is: dat op die snelweg waren rechtsextremisten. Hier op mijn Facebook zijn het mijn vrienden die over de rooie gaan omdat ze denken dat je ze voor racist uitmaakt.
Ik neem echter niks terug.
Mijn punt is en blijft: Zwarte Piet is racisme.
Ik snap nu nog meer dan ooit tevoren dat mensen dat heel vervelend vinden om te horen. En ik heb daar ook begrip voor. Ik wil het echter niet meer afgezwakt brengen. Het eindpunt van de Pietendiscussie moet zijn dat iedereen snapt waarom Zwarte Piet niet okay is. Ik kies ervoor om niet de gematigde stem te zijn die mensen naar die realisatie brengt. Als iedereen namelijk die gematigde stem verwoordt, dan komen we namelijk nooit bij het eindpunt.
De discussies de afgelopen twee weken heeft me de nodige Facebookvrienden gekost. Ik heb er ook vrienden bijgekregen. Ik vind die ruil eigenlijk wel okay; om meer sociaal bewuste vrienden terug te krijgen.
Bedankt voor het meelezen, allemaal.
En bovenal: diep respect voor de mensen van Kick Out Zwarte Piet, Nederland Wordt BeterZwarte Piet is Racisme en vele anderen, die al jarenlang hun strijd voeren. En dat meestal minder uit vrije keuze dan ik: het is niet een karikatuur van mijn huidskleur waar ik nu twee weken Facebookdiscussies over heb gevoerd.

maandag 30 oktober 2017

"I welcome all feelings, good and bad" - overspannenheid en de Nederlandse Klimaatbeweging

Noodgedwongen heb ik mijn afgelopen klimaatweekend ook gebruikt voor geestelijk herstel. Ik heb de laatste tijd namelijk wat last gehad van wat overspannenheidsklachten. Overspannenheid komt vaker dan gemiddeld voor in de klimaatbeweging. Waarom is dat eigenlijk?

Het thema van het klimaatweekend was klimaatrechtvaardigheid. Op zondag kwamen de Guardians of the Forest langs. De dag werd geopend met verscheidene openingsceremonies, zo dansten we op drums en stelde iedereen zich kort voor. Ook brachten we offers door iets op het vuur te gooien. Dat was symbolisch: we gooiden er een takje op en daarbij uitten we een wens. 

Mijn wens luidde:
"I welcome all feelings,
Good and bad,
There's a place for all of them"

Ik was erg onder de indruk van mijn eigen wens. Ik had hem niet helemaal zelf verzonnen: afgezien van de formulering was het wat een meisje me de avond ervoor had gezegd. Ze bemande de bar bij het kampvuur en als een goede barvrouw hoorde ze me aan. Ik was niet weinig onder de indruk van haar advies: het was precies wat ik nodig had. 

Het goede advies was, denk ik, mede onverwachts doordat ze zelf behoorlijk zorgeloos overkwam. De rest van het weekend had ik veel gesprekken gehad met deelnemers die ongeveer in hetzelfde emotionele schuitje zaten als ik.

Hoe was mijn toestand dan precies? En wat had deze veroorzaakt?

Ik was de laatste maanden een beetje overspannen geraakt. De directe aanleiding daarvoor waren twee fossielvrij campagnes waaraan ik hard had gewerkt: de Haagse fietsparade voor het klimaat, van Den Haag Fossielvrij, en de Ontmasker Shell klimaatparade, van Fossielvrij Onderwijs (bijvoorbeeld had ik de video's verzorgd die je hier kunt terugvinden: https://www.facebook.com/pg/FossielvrijOnderwijs/videos/ en https://www.facebook.com/pg/DenHaagFossielvrij/videos/). Daarnaast deed ik nog een betaalde baan en had ik bepaalde emotionele zaken die ik maar niet helemaal een plekje kon geven. De symptomen van mijn overspannenheid waren vermoeidheid, prikkelbaarheid en periodiek overgestimuleerd raken door prikkels. 

Er was dus voldoende aanleiding, maar toch vond ik het opvallend, omdat ik niet echt eerder zo erg last had gehad van overspannenheid en de genoemde symptomen. Tel daarbij op dat ik zo vaak hoor dat overspannenheid bovengemiddeld vaak voorkomt in de klimaatbeweging, en dan word ik nieuwsgierig hoe dat dan zit: is het toeval, of heeft het met de klimaatbeweging zelf te maken? Tijdens verschillende gesprekken gedurende het klimaatweekend, heb ik, samen met gesprekspartners, over de redenen voor overspannenheid in de klimaatbeweging nagedacht.

De aard van wat we doen: waarvoor we het doen
Deze reden heb ik vanaf het begin dat ik tot de klimaatbeweging toetrad, anderhalf jaar geleden, gehoord: je kunt nog zo hard werken, je bent meer dan een druppel op een gloeiende plaat. Ik hield steeds vol dat deze reden niet voor míj opging, want ík zit bij de klimaatbeweging zit om interessante dingen te doen, zoals het maken van gave content, zoals filmpjes en tekst. Ik kan het probleem van klimaatverandering ook goed relativeren, al is het maar omdát ik er zo weinig aan kan doen. 
Maar misschien heb ik me groter gehouden dan ik me echt voel. 
Als het minder goed gaat met je, langere tijd, dan kun je op gegeven moment oorzaak en gevolg niet meer zo goed uit elkaar houden. Feit is echter dat ik emotioneel helemaal stuk ging door de extreme regenval, deze herfst: voor iemand die klimaatverandering zo weinig doet, had dit gevolg ervan toch best veel impact. 
Een ander voorbeeld is dat ik al twee weken nog geen één artikel heb kunnen openen over de extreme insectenuitsterving die gaande is.

De aard van wat we doen: hoe we het doen
De klimaatbeweging is geen politieke partij en zo minder een praatclub. We voeren actie. Als we geen actie voeren of geen actie aan het voorbereiden zijn, dan bestaan we eigenlijk niet. Vind ik. Even niet bestaan zou je als lekker rustig kunnen ervaren, maar acties zijn ook heel verslavend. Zonder actie val je in een gat. Dus wil je snel naar de volgende actie. En de volgende actie. Of desnoods post je maar vaak in de Facebookgroep van de Nederlandse Klimaatbeweging. Terwijl je zo hard bezig bent, sta je niet stil bij kleine oneffenheden in je leven, die zo buiten je gezichtsveld langzaam uitgroeien tot bergen van problemen. Zo verlies je bijvoorbeeld langzaam contact met oude vrienden van vóór de klimaatbeweging. Of zo kalft je interesse af in je gewone, betaalde werk, want dat is maar saai en gewoontjes; je staat er niet bij stil dat je de vastigheid niet alleen voor geld nodig hebt, maar misschien ook om je met beide benen op de grond te houden. 
Of zo gaat het bij mij.

De aard van de mensen in de klimaatbeweging
Ik ben vanaf het begin onder de indruk geweest van de aandacht die er in de klimaatbeweging is voor hoe we ons vóelen. Afgelopen weekend kwam even de gedachte in me op dat deze aandacht ons misschien maar week maakt en bevattelijk voor overspannenheid. 
Nu ik dit schrijf, denk ik dit helemáál niet meer. 
Ik heb dit weekend uitgebreid over mijn gevoelens gepraat (tussen alle interessante workshops en lezingen door) en kan me nu eigenlijk niet meer voorstellen hoe ik er doorheen was doorgekomen zonder die lieve, attente toehoorders.

vrijdag 27 oktober 2017

Thoughts on Stranger Things (inspired by Wisecrack)

Great video essay by the lovely channel Wisecrack on what probably makes Stranger Things great.
Little reveal: it's not really nostalgia. It's something way more deep and beautiful.

(As I'm typing, I see season 2 is dropping in less than an hour. I won't be able to see it for a couple of days, though.)
To go into the Wisecrack video a very little bit, spoilers for that, just watch it first, it's not long (information heavy, for sure):
The video also mentions South Park's memberberries. The memberberries are designed to be very irritating characters, with success. South Park is completely on point with them, though: nostalgia is used terribly unimaginative in society now. It's more a dumb kind of fetish.
So Strangers Things looks like a lot of nostalgia, and *is*, on the surface, but at the core it's about taking kids and kids' world view seriously. That *seems* like nostalgia, but it's way deeper and, to me, moving.
My criticism for Stranger Things, for which I kind of hate myself, is that it's seems too perfect a tv series at times. Like: I read a comment on Reddit, that I later found out was just a joke, that it was written on commission of Netflix, with some parameters in mind that their big data algorithms demanded to score with the millennial generation (I'm feel I'm still on the fringe of that, being 39+ years old).
I think it's some problem with today's audiences and writers having become to smart on writing techniques (tropes and stuff).
I can't help this feeling towards the series. I also recognize it's special, though.

zaterdag 14 oktober 2017

Is Donald Trump a fascist?

So is Donald Trump a fascist?
Just some musings by someone that doesn't actually know that much about that term.
So it's not that fascism is smart (or dumb, for that matter, it's just a form of government), but I'm afraid Trump is too dumb to be a fascist. So if he's a fascist, he'd be an proponent of something like dumb-fascism. (Is Trump dumb? Maybe not terribly, but just willfully ignorant on too many subjects.
Maybe it's more of a trait of totalitarianism in general, but fascist regimes will create internal and external enemies. Internal ones I think are most striking. Does he create does? Yes. But in more ways than you'd imagine. More obvious ones are immigrants in general, especially Muslims and Mexicans. But really it's possibly *all* minorities that are the internal enemy. It's quite amazing, really, such diligence from such a lazy guy, but hate makes even this deadbeat productive. So which minorities among others? People of color, women, and the poor. On the poor: Trump works hard on creating a divide in US society along wealth lines (again: amongst other lines). Trump cut-off point on whether you're in or out isn't just at merely the ultra rich, I think he also includes down to the better-off half of the middle class. Which is kind of - again - surprisingly consistent with his overarching views, because that better-off half is the half that will survive even when his regime will have, so called, killed off the middle class.
History and politics buffs can now go over the other and more apt traits of fascism as compared Trump.
Writing this I learnt Trump is actually more consistent that I thought before, so maybe he actually stands for regular not-dumb fascism.

maandag 31 juli 2017

Zero-sum kabinetsonderhandelingen

Ik post er niet meer veel over, maar ik ben nog steeds behoorlijk bezig met poker.
Wanneer je je meer in verdiept in hedendaagse theorie over het spel, dan wordt poker steeds meer mathematisch en zo minder toepasselijk op het echte leven.
Maar de essentie blijft: het is een zero-sum game (rake buiten beschouwing gelaten). En veel in het leven is ook zero-sum.
Bijvoorbeeld politiek.
Dat betekent niet gelijk dat je een cynicus als Donald Trump hoeft te worden. Maar het betekent wel dat ik nadenken over het mislukken van de formatie met GroenLinks behoorlijk nutteloos vindt.
Rutte had *niks* te verliezen door *niks* aan Klaver te geven. Iedereen kon met die kennis van te voren beredeneren dat de onderhandelingen met GroenLinks zouden mislukken.
In het stuk uit de NRC van afgelopen zaterdag toont Rutte zich boos, want had Klaver niet eerder met zijn immigratie-eisen kunnen komen. Klaver, aan de andere kant, zal onbegrip hebben over het helemaal niet schuiven door zijn onderhandelingspartners.
Beiden zullen wel gelijk hebben. Of misschien is één van de partijen meer schuldig. Maar, mijns inziens, is eenieder naïef, of te idealistisch, als die denkt dat de onderhandelingen meer dan een heel kleine kans van slagen hadden.

donderdag 11 mei 2017

Today I made a refugee cry

I work for a Christian School Board. My job is ICT. Not general ICT, but application management. So all day I, of course, get general ICT questions from coworkers and I refer them to the systems manager (some company on the phone) or I begrudgingly help them.

Our office is in a building with mostly NGO's, for some reason. Another thing is our toilet is in the hall where every worker and visitor for the building comes in.

When I've gone to pee, I usually try to ignore people that happen to be in the hall. For some reason today I didn't (the reason maybe being we'll be getting our own private toilets, in a few months!).

Today, there was a woman in the hall that apparently didn't know where to go. So this time, instead of walking on, I asked: do you know where to go?

So she did, but didn't understand how. "How" is not that difficult, except it totally is if you've never been; you have to ring the bell outside the office building, after selecting on a screen for which organization you're there. (The human doorman only works mornings.)

So I politely guided her, this African woman, outside. Pointing at the names on the signs (mostly a few dozen NGO's), I came to understand she was there for UNHCR and she (allegedly) was a refugee.

I was pointing at the doorbell system and I explained aformentioned procedure to her. She pleaded with me: "Can you please help?" Like with any other (ICT) request for help I tried to empower the user to come out of their predicament themselves. In other words: I shouted "NO" and begrudgingly started to help.

Then the door started closing after me and I said I'd be right back after getting my entry tag.

When I'd come back someone else was helping her and she was crying a bit. We found UNHCR on the doorbell system. She told us she didn't have an appointment, but we got her in nonetheless.

So today I've learned to be a bit more polite with outside users.

zaterdag 15 april 2017

Ways in which people are stupid: they only think from their own personal viewpoint

One of the ways I think people can be too shortsighted, is that they can only think from their own personal viewpoint. They can’t view concepts in an abstract way.
I’ll give two examples. They're both about relationships and they're both on the internet. Those being the context is rather unsurprising, because: 1. people aren't taught in school that relationships can be viewed in an abstract way, 2. people often write down their first reaction on the internet (we've moved past the internet expression tl;dr (too long; didn't read); you now just assume half the reactions on an article, and often the most popular ones, are from people that just didn't read it) and 3. I personally enjoy thinking about psychology and relations, so I'm a more advanced than most. 
The first time I came to my realization, was while reading the IMDB forum on The Sopranos. I of course knew the IMDB forums were terribly stupid to begin with, but I was still struck by all these users saying how much they hated these whinos Meadow and Anthony, Tony and Carmela Soprano's kids. To me The Sopranos was a great work of art, from which I could learn a lot about the human condition. The kids reactions to things happening were interesting to me, from a psychological viewpoint and I could empathize with them, because they were growing up in a dysfunctional family.
I hardly felt like explaining this on these forums, though. Because I realized I would be talking to kids, literally. Kids who hated Meadow and Anthony (and not the numerous psychopathic characters on the show), because they could only relate to the show imagining the kids shown as their own brother or sister. 
The most recent moment I came back to my realization was just now, reading reactions to this video on several Reddit subforums (for instance; I use this plugin to see all Reddit comments on a YouTube video). I imagine people get defensive to the video, because they think it's an attack on their own person. They can't view it as just an interesting psychological concept that possibly has some merit.

zondag 9 april 2017

Ook klimaatstrijders hebben emoties/Climate warriors have emotions also

(English below) Vorige week hadden we klimaatweekend: het trainingsweekend van de Nederlandse Klimaatbeweging. We leerden hoe we beter actie kunnen voeren en kregen uitleg over technische en politieke achtergronden.

Maar ook ging het weekend over wat klimaatverandering en daar tegen vechten met ons dóet.

Ik maakte korte video'tjes van negen van de deelnemers aan het weekend. In deze twee van zaterdagmiddag gaan twee klimaatstrijders, Maarten en Maria, hun emoties niet uit de weg. Bedankt aan allebei voor het delen 😊


Last week we had climate weekend: a weekend of training by the Dutch Climate Movement. We learnt to do better protest and we got some background on technical and political stuff.

But the weekend was also about what climate change and the fight against it *does* to us.

I made short videos of nine of the participants of the weekend. In these two from Saturday afternoon two climate warriors, Maarten and Maria, are not afraid to face their emotions. Thanks to both for sharing 😊

Maarten:


Maria:

zondag 12 maart 2017

Digital Nirwana



I'll have reached total control, zen whenever I need, when I'm able to merely observe the notification, being able to let pass through me the urge to click on it. 

In this moment I'll have entered digital Nirwana.


dinsdag 21 februari 2017

VVD en wiet

Ik sprak laatst een VVD'er dus die kon ik dan eens off-keyboard, in plaats op Facebook, mijn bezwaar tegen de partij vertellen:
In oorsprong zijn de peilers van de VVD, van conservatisme en liberalisme, okay, want je moet niet veranderen wat niet veranderd hoeft en je wilt vrij laten wat niet gereguleerd hoeft te worden. Maar de partij draagt die waarden al lang niet meer uit. Ze zijn xenofoob, want de brief van Rutte was verwerpelijk, want alleen als je een kleurtje hebt moet je 'normaal' doen, waarbij 'normaal' ook niet wordt gedefinieerd. En de partij is niet liberaal.
Dat conservatisme noemde ik eigenlijk niet in het gesprek, maar bedacht ik achteraf en vond ik wel aardig om hier te noemen, wel besprak ik de brief. Is conservatisme eigenlijk wel een officiële peiler voor de VVD?
'Wat is dan een voorbeeld van dat niet liberaal zijn?', vroeg hij. Ik wist zo snel niet een voorbeeld, behalve...: waarom is de VVD niet meer voor legalisering van wiet? VVD coryfee Bolkestein is dat trouwens wel, voegde ik toe, om maar aan te geven dat er geweten binnen de VVD is die weet dat de partij verkeerd zit.
Heel toepasselijk, dan, dat ik nu weer lees dat de VVD tegen de verdere legalisering van wiet heeft gestemd:
http://www.rtlnieuws.nl/…/tweede-kamer-stemt-in-met-legalis…
Ik heb ook nagenoeg nul sympathie voor dit argument: 'De tegenstanders wijzen erop dat de regulering de criminele teelt niet zal indammen omdat het grootste deel daarvan naar het buitenland gaat."' Je wilt wiet niet legaliseren vanwege het illegale circuit, maar omdat de softdrug niet illegaal hoort te zijn. Principes, weet je wel.
Wat ik overigens ook nog niet snap is waarom productie nu nog steeds strafbaar blijft en wat er zo exact verandert, maar ik begrijp dat het in ieder geval weer een stap in de goed richting is.

dinsdag 24 januari 2017

Dune

So I'm rereading Dune after some fifteen plus years. I am not disappointed.

Let's start with: people always say "Dune's maybe more fantasy. Certainly not hard scifi." Hard scifi means very sciency. They're completely right. But there is one science Herbert was apparently a big hobbyist in: geology, or the science of planet wide ecosystems. It's so absolutely lovely the planet Dune he creates in his minds eye. The balance of drought, sand, spice and 'the makers': the sand worms. It is so uplifting to me that he lets the Fremen have control ultimately over that balance.  And that's certainly something I can use in these dark times with a climate change denier in the White House.

Literary aspects. Beginning my read I was pretty turned off by how Gurney Halleck, for instance, is such a cliche, as a 'warrior poet'. On the other hand, I allow myself to be a complete sucker  for these soft things like Jessica's love for her son Paul-Muad'Dib.

Literary aspects, more. So for years and years I've wanted to reread Dune. Maybe what pushed me over finally was a comment on reddit/r/printSF (or it was a general subreddit, doesn't really matter). Someone said something like: "I started reading Dune, but I couldn't stand how it's such an obvious saviour story." (Saviour like how Muad'Dib is a Jesus figure.) And then someone else said something like: "Actually Herbert meant Dune as somewhat of a parody on those saviour stories." And I agree. It's not really parody like funny, but the story is very self aware. It's very nice how the saviour Muad'Dib can see the future and so knows how starting a religion can cost billions of lives in a Jihad, a holy war, unless he makes the most optimal decisions. It is *not* an uplifting vision in mankind, but who the heck can be fully positive on that subject.

Cultural appropiation (yes, I use that phrase ironically). Fifteen years ago I apperantly knew much littler because I hadn't noticed how the Fremen are so obviously styled after a muslim tribe. It's totally obvious exoticism of Herbert that it's muslims that go on Jihad (and not Christians that go on crucade). But again in these dark times: at least the muslims are *noble* wilds. I gotta love Fremen culture <3 p="">
Cultural appropiation, more. Dune's had such big impact on me. It was one of my first ventures into eastern stuff and it paved the way for me to later do kung fu, japanes sword fighting and yoga and be open to philisophy like zen, Islam and more particularly Sufi. Yay!

zaterdag 14 januari 2017

My Star Wars Rogue One Review

Todays big spectacle movies are geared at least as much towards the Asian as the Western market. I think that makes for interesting new movies. The movie in this genre I liked best this past year was World of Warcraft (WoW). Both Star Wars Rogue One and WoW introduced the idea of there mostly not being true evil and good, just shades of grey, Rogue One ultimately just played lip service to it. 

Most importantly, to me, WoW introduced a completely different kind of lore, with great depth, while Rogue One mostly did lame call backs to earlier movies ("it's a trap"). Rogue One *did* have incredible visuals and actors and acting performances (I was especially not disappointed in Ben Mendelsohn's role). 

The moment where Rogue One lost me was when the Yip Man actor was introduced as a Zatoichi character (mashing together a respectively ultimate Chinese and Japanese character).