dinsdag 26 juli 2016

De Turkse KPN-monteur was superaardig. De installatie van de internetaansluiting duurde twee uur, dus we hadden tijd om nader kennis te maken. Hij was niet alleen een collega-ICT'er, maar ook collega in de zin van dat hij er niet voor gestudeerd had. Hij had HBO-bouwkunde gedaan, maar in Nederland kreeg hij vaak te horen dat men liever MBO'ers aanneemt, omdat die goedkoper zijn. In Turkije is er wel grote behoefte aan bouwkundigen, gaf hij aan.

Hij werkte deze warme zomer door omdat hij geld nodig had om in september in Turkije te gaan trouwen; en om daarna op huwelijksreis te gaan naar de Malediven.

Ik bracht de actualiteit ter sprake met weer een schietpartij in een nachtclub in Florida, met één dode en 16 gewonden.

Hij gaf aan dat het een zooitje in de wereld is, zoiets.

Ik vroeg of hij zich geen zorgen maakte over trouwen in Turkije, verwijzend naar *die* situatie.

Hij gaf aan dat dit helemaal niet het geval was: "Turkije wordt steeds sterker. Sommigen proberen dat tegen te houden, maar dat gaat ze niet lukken."

Ik werd uiteindelijk erg gematst met de extra gemaakte kosten. ^_^

donderdag 21 juli 2016

'Fossielvrij'

In respons op http://mauritsburgers.blogspot.nl/2016/07/den-haag-fossielvrij.html?m=1, kritiek op de naam fossielvrij en mijn filosofie over de vrijheid van taal.

Ik ben nu een artikel aan het schrijven over Den Haag Fossielvrij (teaser). Schrijvend loop je er tegenaan: waar is Den Haag Fossielvrij nu precies tegen? Fossiele brandstoffen? Of ook fossiele grondstoffen, waar je dingen van maakt? Op hun site begrijp ik dat ze zelf graag spreken over 'kolen, olie en gas' : dat maakt het lekker tastbaar (lijkt me trouwens gaan van meest naar minder vies).

Fossielvrij is juist een okay neologisme. Als je ervoor kiest dat te laten zijn. 'Fossiele brandstofvrij' is een tongbreker en dekt de lading niet volledig. De beweging Fossielvrij noemen is taalkundig ook geoorloofd. Het is een vorm van totum pro parte, het minder bekende broertje van de pars pro toto. Onze Taal noemt hierbij het bekende voorbeeld "Nederland won met 1-0" (https://onzetaal.nl/taaladvies/advies/totum-pro-parte-nederland-won). Uit mijn Nederlands lessen herinner ik me het leuke "mijn fiets is lek", wat je kunt zeggen als je band lek is. De totum pro pars is logisch als je je voorstelt dat heel je fiets stuk is door de lekke band.  (Ook nog, andere kant op redenerend: is het wel je band die lek is, gaat het niet om de binnenband? En wat is lek? Je kunt ook zeggen dat de atmosfeer buiten de band te laag is ;-). Dit soort taalregels is, zoals dat heet, niet prescriptief, maar descriptief: beschrijvend in plaats van vóórschrijvend; taal is vrij te gebruiken. De totum pro pars wordt zo zeldzaam gebruikt dat ik hem poetisch vind. Om nu maar af te sluiten met mijn favoriete voorbeeld in dit verband: Homerus die het heeft over 'de trage zee'. Gewoonlijk zou men zeggen dat de roeiers traag zijn, maar Homerus kiest ervoor de traagheid toe te schrijven aan de zee. Ik denk dat hij dat niet voor niks doet.

woensdag 20 juli 2016

When comedians suddenly can act

When comedians suddenly can act I can't help but feeling proud. Kinda dumb, yeah.

Three revelations for me come to mind:
Sasha Baron Cohen in Alice Through the Looking Glass. (I haven't seen something like Les Miserables, that features him.) Cohen's characters Ali G., Bruno and Borat were brilliant, but always felt like parody as well as versions of himself. In this Alice movie Cohen really acts, well.

Ray Romano in Vinyl. I never really watched Everybody Loves Raymond, except maybe I kinda did: I know the brother character is pretty funny and his wife is a hot housewife. I mostly never understood why it was a vehicle for this Ray Romano guy, was it like Seinfeld, but with a better acting comedian?

In season 1, episode 6, Cyclone, there's a great, great scene, at Ray's character's son's bar mitswa, which Romano carries with beautiful and silent acting. And he's great in the whole series.

I don't really like Vinyl and Scorseses signature glorification of bombastic, selfish shitheads, but at least in this series the shithead is supported by realistic characters like Ramano's.

Last honorable mention is Julia Louis-Dreyfus, as vice-president, in Veep.  I value humour greatly, also as an art, but don't give enough credit to comedy actors. Louis-Dreyfus makes a lot of the jokes in Veep work with pretty subtle and good acting.

Like Romano, she works particularly well in this series. I think Veep is probably the best series about politics. Politics is pretty absurd and so best portrayed in a comedy like this.