woensdag 31 januari 2018

Femke Halsema wel echt GroenLinks? Of ik?

Ik heb Pluche van Femke Halsema gelezen. Ik had dat even uitgesteld.
Halsema is degene die me echt voor politiek heeft geïnteresseerd. Of eigenlijk was dat Fortuyn, maar zij was degene die me dan op positieve wijze heeft gestimuleerd.
Pluche is een goed boek. Het is goed geschreven. Wel wat droogjes, maar er is genoeg politiek vuurwerk.
Vóór Halsema had ik mijn ware politieke aard, links, nog niet helemaal gevonden.
Toen ik op de middelbare school zat, in 1995, stemde ik in, naar ik meen, de eerste scholierenverkiezingen. Toen stemde ik GroenLinks. Ik ben daar stiekem een beetje trots op, want blijkbaar was ik vroeg wijs. GroenLinks bestond ook nog maar pas net, toen.
Later werd ik dan minder wijs, want toen dacht ik: nee, GroenLinks is niet realistisch. Toen ging ik CDA stemmen, net als mijn ouders.
Ik had ook niet zoveel met GroenLinks' Rosenmöller. Dat leek me een zeurende hippie.
Ik heb nu netjes terug kunnen lezen waarom ik geïnteresseerd raakte in Halsema. Ik vond haar essays voor de vrijheid van het individu goed. Vrijzinnig liberalisme is, geloof ik, de precieze term.
Ik geloof daar inmiddels minder in, in ieder geval in het huidige tijdsgewricht. Ik denk nu dat gemeenschapszin belangrijk is. Het één sluit het ander niet uit, maar Halsema hoor ik in ieder niet over gemeenschapszin.
Ik vind het wel een leuk detail: met mijn voorkeur voor gemeenschapszin ga ik een beetje terug naar de CDA (ik ga er niet echt naar terug, hoor. CDA is een vreselijke partij, legt Halsema weer duidelijk uit.)
Maar er is een belangrijkere reden voor me om niet van Femke's politiek te zijn: ik erger me heel erg aan dat één van haar hoofddoelen voor GroenLinks is om niet als zeurende hippies gezien te worden. Dit is wel een dilemma voor me: ik wéét dat je daar inderdaad geen stemmen mee trekt, want ik stemde voor Femke om precies die reden geen GroenLinks. De oplossing zal zijn: niet zeuren, maar wel principieel zijn. Dus geen trotse vleeseter zijn, zoals Halsema zichzelf, tot mijn afschuw, in haar boek noemt, maar trotse vegetariër of veganist.
Halsema is niet meer de leider van GroenLinks. Maar met de huidige leider van GroenLinks ben ik nog minder blij. Ook Klaver is geen trotse vegetariër, maar, veel erger, vind ik: hij is ook geen trotse vleeseter. Hij zegt schlemielig bij de Wereld Draait Door: "Tuurlijk mag je een paar dagen per week vlees eten." Dat vind ik vreselijk! Niet omdat ik daar niet best een eind in mee kan gaan, maar omdat hij dat zegt omdat hij bang is anders stemmen kwijt te raken! Dat vind ik heel erg. En ik vind het heel erg dom. Ik vind het dom omdat ik denk dat kiezers juist duidelijkheid willen. Dat wilden ze altijd al, en terecht, maar zeker in deze tijden, die iedereen als erg onzeker ervaart.

Geen opmerkingen: