Ik weet nog hoe mijn wereld open ging de dag dat chips voorbij de binariteit ging van naturel - paprika. Met bolognese.
Oneindig veel smaken volgden.
Eerst cheese onion.
Bij patatje joppie vond ik het een beetje gek worden.
Maar ik at door: tolerantie gaat door de maag.
Met ketchup kwamen we een beetje full circle. Nieuw maar tegelijkertijd oud.
Een vorm van tone-policing: "Ik vind je een toffe gast, maar..." Fijn dat je me tof vindt, maar wat heeft dat te maken met dat je iets heel anders denkt over iets waar ik best veel om geef? Of waar jij veel om geeft; in beide gevallen: anders hadden we het er nu niet over. Of bedoel je eigenlijk: "Ik vind je nu iets minder tof, doordat je dit vindt". Wat naar om dat op deze manier bij mij neer te leggen...
Reacties