Hoe doet stadsgids Maup het? Een poging tot duiding van mij, naar aanleiding van de Atlantikwall-wandeling die ik 9 februari 2025 meeliep en eerdere wandelingen die ik meedeed. Stadsgids wordt je niet omdat je de vacature tegenkomt terwijl je op Monsterboard zoekt naar een 9-tot-5-baan. De achtergrond voor een gemiddelde stadsgids zal zijn: je bent geïnteresseerd in geschiedenis in het algemeen, alsmede in de geschiedenis van je directe omgeving, zoals je straat, buurt of stad/dorp. Je vertelt hier graag over aan iedereen waarvan je denkt dat die het maar wil horen. Misschien raken je directe naasten verveeld van wéér zo’n verhaal. En dan, op een dag, kom je tot de realisatie dat je van je hobby een beroep kunt maken: als mensen voor kennis moeten betalen (al is het maar een klein bedrag), dan tonen ze méér aandacht en zijn ze meer betrokken. Zo stel ik me voor. En ik stel me voor dat je het alleen kunt volhouden als stadsgids, als je dat enthousiasme weet vast te houd...
Todays big spectacle movies are geared at least as much towards the Asian as the Western market. I think that makes for interesting new movies. The movie in this genre I liked best this past year was World of Warcraft (WoW). Both Star Wars Rogue One and WoW introduced the idea of there mostly not being true evil and good, just shades of grey, Rogue One ultimately just played lip service to it. Most importantly, to me, WoW introduced a completely different kind of lore, with great depth, while Rogue One mostly did lame call backs to earlier movies ("it's a trap"). Rogue One *did* have incredible visuals and actors and acting performances (I was especially not disappointed in Ben Mendelsohn's role). The moment where Rogue One lost me was when the Yip Man actor was introduced as a Zatoichi character (mashing together a respectively ultimate Chinese and Japanese character).
Reacties